Thurisaz Release (03-04/2015)

Thurisazrelease

De release show van Pulse Of Mourning!

Grooven, dansen, meezingen en genieten. Dat vat zowat de vier bands samen die vrijdag 3 april JH Tap te Kuurne overnamen. Reden voor dit aangenaam gesmaakte metalfeestje was de release van Thurisaz’ vierde langspeelplaat ‘The Pulse of Mourning’. Maar alvorens we konden proeven van het nieuwe materiaal van één van Belgium’s finest, werden we voldoende opgewarmd door maar liefst drie support acts.

Vermilion
We verlaten de omgeving rond onze Oost-Vlaamse kerktoren en zakken af naar het exotische West-Vlaanden en wie treffen we daar aan… Juist, het Oost-Vlaamse instrumentale proggezelschap Vermilion. Dat hun nieuwste plaat Sentience ongelooflijk goed ontvangen wordt doorheen heel het Vlaamse metal landschap mag blijken uit hun trips over de provinciegrenzen. Het is niet langer enkel de Denderstreek en het Gentse die kunnen genieten van dit groovende kwartet. Het publiek stond er een beetje beduusd bij voor het podium in een U-vormpje, terwijl frontman Timmy Segers helemaal niet bijt. Integendeel, de micro wordt enkel gebruikt voor een vriendelijke ‘merci, dankjewel’ en de aankondiging van het volgende nummer. Deze mannen staan erom bekend dat ze vooral de muziek laten spreken en dan vooral hun sterke wisselwerking om alle leden en het meesterschap over hun instrumenten in de verf te zetten. Door de koele reactie van het publiek voelde het vandaag zeker niet aan als hun beste optreden en daarenboven werden ze nog eens geplaagd door een geluidsman die overduidelijk stro in zijn oren had… Een snaredrum die veel te luid en scherp in de mix stond ergerde me bij elke slag van drummer Tom Vansteenkiste. Een spijtige zaak want de complexe muziekstructuren van Vermilion verdienen het om beter gebalanceerd te worden.

Ithilien
Ook de volgende band werd niet gespaard door de slechthorende geluidstechnicus. Halverwege het tweede nummer ging het volume van de snaredrum plots weer de hoogte in en het duurde tot goed halverwege de show alvorens de keyboards tot hun recht kwamen in de mix. Deze Brusselse/Waals-Brabantse folkmetal band krijgt van mij echter wel de prijs van de avond voor meest indrukwekkende stage set-up. Standaard met Ithiliens logo werden neergepoot voor het podium, extra lichteffecten werden opgesteld en de vijf muzikanten hesen zich in een outfit van jachtpelzen. Ik verwachtte best wel wat van deze band. Als je de support mag verzorgen tijdens een Japanse tour van niemand minder dan Eluveitie, weet je dat je wel wat potten kan breken in het folkmetal genre. Een combinatie van folk en stevige melodische death metal is exact wat Ithilien biedt. Terwijl Pierre Cherelle lekker doorschreeuwt aan de microfoon en de nodige riffs uit zijn mouw (correctie: pelsovertrek) schudt, slaat drummer Jerry Winkelmans stevig door. Bassist Benjamin Delbar wisselt gestaag tussen snaren plukken met de vingers of plectrum en volgt de ene keer het death metal geweld van voorgenoemde bandleden, terwijl hij op andere momenten net zelf de basis legt voor een dansbaar folk deuntje. Aardig wat variëteit van Delbar! Het zijn echter vooral Olivier Bogaert en Geoffroy Dell’Aria die respectievelijk via de keyboards en de bagpipe Ithilien voorzien van atmosferische tonen en folky melodietjes. Zoals gezegd ging Bogaert nogal vaak verloren in de mix, maar Dell’Aria’s tonen waren een plezier om aan te horen tussen de gitaarriffs! Een aangename eerste kennismaking met deze groep. Ithiliens website belooft nog meer goeds, aangezien de kerels normaal vergezeld worden door Sabrina Gelin op de hurdy gurdy. Zij liet echter verstek optekenen voor deze show. Gelieve deze dame en haar draailier mee te brengen een volgende keer!

Dyscordia
Wegens het vroege uur had ik op Graspop 2014 Dyscordia’s volledige show niet kunnen meepikken en vreemd genoeg was ik er nog niet geslaagd ze elders te zien. Hun goede reputatie is zeker terecht. Ik hoorde vallen bij omstaanders dat zij hun eigen geluidstechnicus meehadden en dat resulteerde in een veel beter geluid. Met drie snarenplukkers kan deze band alle registers open trekken wat riffs betreft. Terwijl Stefan Segers zorgt voor de lage en diepe grunts en het ruwe kantje van de band, biedt Piet Overstijns een heldere zang die bij momenten aan niemand minder dan Dream Theaters James LaBrie doet denken. Overstijns gaf zelf toe dat zijn bindteksten (in het sappig West-Vlaams) vandaag niet de meest originele waren en de band zette er vooral vaart achter om zoveel mogelijk nummers op het publiek los te laten in hun beperkte tijd. Dat de mensen zich vooraan amuseerden was duidelijk, alleen leken ze zich meer bezig te houden met een heuse fotoshoot van elkaar in plaats van de blikken te richten op Dyscordia. Ster van de avond bij het publiek was ongetwijfeld de kleine meid die zich rotamuserde als een volwaardige rock chick samen met haar papa en de vele fotografen van zich af moest slaan. Los van de discussie wie het meeste aandacht verdiende, één ding was duidelijk: de sfeer at er goed in. Dyscordia gaf toe voor één toegift waarbij we zelfs nog mochten kiezen. Het publiek koos voor het pakkende Twin Symbiosis, dat opnieuw luidkeels werd meegezongen.

Thurisaz
Daarna liet Dyscordia het podium voor de gastheren van de avond. Het feestje vooraan het podium viel wat stil aangezien de meesten van ons zich klaarmaakten voor de atmosferische blend van death en black van Thurisaz. De muziek van deze Wervikenaars is een onderschatte parel in onze metalscène, want zowel fans van het hardere beukwerk, als de aanhangers van verfijnde melodieën kunnen hun ding vinden in het repertoire van Thurisaz. Ondanks dat het de release betrof van hun nieuwste plaat, liet Thurisaz menig klassieker op ons los. Van het meezingbare Switch to Red tot Betrayal, waarbij het hoofd stilhouden gewoonweg onmogelijk is. Met de screams van Mattias Theuwen, de diepe grunts van broer Peter Theuwen en de cleane stemmen van Peter en toetsenist Kobe Canniere kan Thurisaz een uitgebreid pallet bieden dat varieert van een fragiele breekbaarheid tot de brutaliteit van een sloophamer. En die trend lijken ze verder gezet te hebben op de nieuwe Pulse of Mourning. Ik kon de eerste nieuwe nummers meer dan smaken en ik kijk er naar uit de hele plaat door m'n speakers te laten razen en jullie een volledige review aan te bieden. Probeer tot die tijd zeker nog één van Thurisaz' shows ter promotie van het nieuwe materiaal mee te pikken! Ik genoot alvast uitermate van deze avond in Kuurne!

geschreven door: C'kes

kuurne tap mourning pulse dyscordia ithilien vermilion Thurisaz