Opeth: 25th Anniversary Tour

Opeth

Opeth: 25th Anniversary Tour

Wie Zweden zegt, denkt bijna automatisch IKEA, ABBA en blondines. Zweden heeft echter meer te bieden dan bovengenoemde drie en Opeth is er één van. De band die in 1990 zijn levenslicht zag, mag dit jaar 25 kaarsjes uitblazen en een verjaardagstour kon dus niet uitblijven.

De 25th Anniversary Tour stond in het teken van Ghost Reveries and greatest hits. Opeth koos de Brusselse AB als toneel voor hun feestje. Dat betekende voor ondergetekende en compagnie dus vroeg genoeg vertrekken. De les was snel geleerd, door menig oponthoud (files) arriveerden we pas om 19u10 aan de Ancienne Belgique waardoor we het magistrale Ghost of Perdition misten en we inpikten in het midden van The Baying Of The Hounds. Na wat gegrap van Åkerfelt met het publiek werd Beneath the Mire op gang getrapt en waren we compleet vertrokken voor een kleine twee uur aan prog­metal van de bovenste plank. Atonement kwam en ging zeker niet onopgemerkt voorbij, mede door de geweldige led­-backdrop die de heren uit Zweden gebruikten.

Dan kwam het favoriete nummer van ondergetekende, namelijk Reverie/Harlequin Forest. Åkerfelt en de zijnen brachten dit nummer, zoals ze de gehele set al speelden, heel strak en met veel flair. De reacties uit het publiek logen er niet om en het nummer werd door menig bezoeker gesmaakt. Met het knappe Hours of Wealth werd de nodige rust gebracht in een ondertussen stomende AB en veel metalheads bereikten toen al bijna hun Nirwana.

419789 10150714965333410 403458080 n"Tijd om het volk terug wakker te maken", dacht Mikael waarschijnlijk na afloop van het nummer, en The Grand Conjuration slaagde daarin met verve. Deel één van de tweedelige Anniversary Tour werd afgesloten met Isolation Years, met stip het korste Opeth­nummer van de gehele avond. De 20 minuten durende pauze was meer dan welkom om de dorstigen te laven en te palaveren over vanalles en nog wat. De heren van Opeth hadden blijkbaar goed op de buienradar gekeken want terwijl buiten de regen begon te vallen werd deel twee afgetrapt met Eternal Rains Will Come, afkomstig van Opeth's nieuwste schijf: 'Pale Communion' .

Opeth's nieuwste plaat werd met Cusp of Eternity een tweede keer op korte tijd in de verf gezet. Wie dacht dat Opeth in hogere sferen zou blijven vertoeven werd door The Leper Affinity snel terug met de voetjes op de grond gezet. Het publiek werd na afloop van het nummer nog getrakteerd op snippets van The Drapery Falls, Harvest en Shine On You Crazy Diamond. De draad werd snel terug opgepikt met To Rid the Disease, wederom gevold door een serie snippets, deze keer van Advent, Deliverance, Goblin en The Twilight Is My Robe.

Na 'Pale Communion' kwam ook Opeth's tiende studioplaat, 'Heritage', aan de beurt. Dit gebeurde in de vorm van het prachtige I Feel the Dark. Voice of Treason was het derde nummer van 'Pale Communion' dat ons ter ore kwam en het werd weer meer dan gesmaakt door het aanwezige publiek. De avond begon stil op zijn einde te lopen, maar niet voor de heren ons trakteerden op Master's Apprentice en de avond met een knal afsloten door een extra lange versie van The Lotus Eater door de zaal te blazen. Het was de perfecte afsluiter van een prachtige avond prog-metal, moe maar voldaan vertrokken we terug richting het Gentse land wetende dat Åkerfelt en de zijnen gedaan hadden wat ze moesten doen, namelijk het aanwezige publiek een verjaardagsfeest geven om U tegen te zeggen.

 

Geschreven door: Jelle

review anniversary 2015 metal event bands Opeth 25