The Maccabees - Marks To Prove It

Tmmtpi

The Maccabees – Marks to Prove It

Onder het motto beter laat dan nooit en bij het zien naderen van het einde van dit jaar, alsnog een review over een plaat die dreigt helemaal bovenaan te eindigen in mijn top der beste cd’s van 2015. The Maccabees heeft er zo’n drie jaar over gedaan om een opvolger voor het geweldige Given To the Wild in elkaar te boksen. Maar kijk, Marks To Prove It is een staalkaartje van de bands kunnen geworden. Staat de voorganger al vol van hapklare, meezingbare brokken, dan wordt er bij deze vierde worp nog een schepje bovenop gedaan. 

Al wie van “poppy” gitaarrock in het bijzonder, of zelfs van muziek in het algemeen, houdt, zou deze plaat zeker eens moeten proberen. Al dekt het woord “poppy” de lading niet kompleet: het duurt even eer het kwartje valt; meerdere luisterbeurten zijn dus zeker aangewezen. Maar dan… 

Als je door de nieuwigheid door bent, ontvouwt er zich een klein meesterwerkje. Langzaam aan hoor je dat deze jongelingen uit Zuid-London geen doetjes zijn op muzikaal vlak. Eerder het tegengestelde is waar: ik ben zeer onder de indruk van de geboden melodieën, de prachtige tempowisselingen en die variatie in octaven die perfect daar zijn waar het moet. Muzikale genieën zijn het.

Opener, en titeltrack, Marks To prove It, legt er meteen de pees op; een up-temponummer waarbij je maar moeilijk kan blijven stilzitten en dat uitnodigt tot meezingen. Goed begonnen is half gewonnen en toch wordt het hierna alleen maar beter.

Het duo Kamakura en Ribbon Road zijn op zich veel te goed om als aanloop naar hoogtepunt Spit It Out te dienen, maar de combinatie werkt voortreffelijk. Spit It Out, dus. Wat een prachtige opbouw heeft dit lied. Beluister dit kleinood drie maal na elkaar en je krijgt het gegarandeerd niet meer uit je hoofd.

Elke track afzonderlijk opnoemen zou ons te ver lijden en is op zich overbodig, daar het niveau over de gehele plaat erg hoog ligt en er dus geen slecht nummer te vinden is. Daar wil het schoentje bij de dit jaar verschenen platen al vaak eens wringen: enkele sterke nummers, aangevuld met onopvallende, euh, opvullers. Marks To Prove It is mede door zijn afwisselend karakter en kwalitatief hoogstaande muziekerij een klassieker in wording.

geschreven door: Eef